7 Kasım’da Dolunay Zodyak’ta,
Arketip Satürn-Plüto-Venüs ekseninde
kendini gerçekleştirmenin ve büyük dönüşümlerin
deneyimleriyle parlıyor.
Özgüvenle ilgili tüm alanlarda
özellikle ilişkilerde
kaybetmenin, kazanmanın,
önemsenmenin, önemsemenin,
umurunda olmamanın,
suistimal edilmenin,
kışkırtmanın, kışkırtılmanın,
meydan okumanın, mücadele etmenin,
aciz durmanın
sırasını bekleyen deneyimleri
ile karşılaşabiliriz.
Şüphede veya tetikte veya tedbirde
miyiz?
Sezgisel olarak incinmek yerine
bu defa yüzleşmek, kaybetmek
yerine zamanı gelmiş vedalar,
meydan okumak yerine
hakkını almak yani
özdeğere sahip çıkmak,
içsel rehberlikle
deneyimleyeceklerimiz…
Bu Dolunay’da Güzelleştirmek
istediklerimiz için ilham da var.
Bu Dolunay Rüya sembollerinde
toprak ile, doğa ile
ilgili tüm semboller önemli
dönüşümlerin sembolleri olabilir.
Üretim,tasarım ve iş alanlarımızla
ilgili ilham rüyaları var.
Ayrıca Akrep Zamanlarında
kabuslar artabilir,Danışanlarımla
rüya okumalarında bu kabusların
dahi yüzleştiren şifalandıran
etkilerini deneyimledik.
Bu Dolunay’da Haberci-Olasılık
Rüyaları da var.Özellikle
ortak alanla, toplumsal sembolllerle
ilgili rüyalarda yargıya girmeden
iç sesimize güvenelim.
Yeşil imgelemleri, kalp ve kök çakra
meditasyonları, kırmızı mercan,
aventurin destekleyici olacaktır.
Ruhsal Yolculuğumuzda
derinlerdeki Venüs Işığı’nın
parlayabilmesi için
gölgelerden,kederden,acıdan,
korkudan, zulümden,
aşkın tutsaklığından
razı olunan mutsuzluktan,
red edilen güçten,
gönüllü kölelikten
kabuslardan, zehirden,iblislerden
yani Hades’in diyarından geçebilmek
yolcular için en büyük eşiklerdendir.
Sonra eşikten sonra Kaynakta
Karanlıkta Aydınlıkta değil
Her rezoransta var oluş başlar.
Yolculuk benden Kaynağa?
Ya da Kaynak Bende
Kaynak benimle nefeste…
Zeynep “Felix”Ergen.
“Gölgesiz güneş yoktur ve geceyi tanımak gerekir.”
Albert Camus
“Senin kalbine dokunuyor belki de iki seksen uzanıp ayaklarını papatyalara dayamış adamcağıza ne faydası var? Ona dokunması zor biraz. Duyguların makamı. Kırık kalp. Epi topu bir pompa, her gün binlerce galon kan pompalıyor. Günlerden bir gün arıza yapıveriyor, al bakalım, kendini burada buluyorsun. Etrafımızda bir sürüsü gömülü duruyor: akciğerler, kalpler, karaciğerler. Eskimiş, paslı pompalar: başka hiçbir şey değil valla. Kıyamet ve hayat. Öldün mü ölüyorsun. Şu ahiret günü inancı. Hepsini mezarlarından çekip çıkaracaklarmış. Lazar, dışarı gel! Lazar da dışarı geldi ve korundular. Ayaklanın! Ahiret günü! Sonra bütün millet kendi karaciğerini, akciğerlerini ve diğer sakatatını aramaya başlayacak. Zor bulursun bütün parçalarını o sabah.”
Molly Bloom iç konuşmaları,
Ulysses, James Joyce,sayfa 107.
